Miasto bez grzechu
Czasami rodzina jest całym naszym światem. Nawet gdy odchodzi, pozostaje w naszym sercu. Podobnie jest w życiu Tomasza. Jest ambitnym dziennikarzem, który na swoim koncie ma wiele sukcesów. Ostatni reportaż, jaki pisze, różni się od pozostałych...
Między witalnością a regularnością Na rozstajach faktyczności
To, że ludzkie życie oscyluje naturalnie między tym, co irracjonalne, i tym, co racjonalne, jest ciągłym wyzwaniem dla tych, którzy zwracają się ku kreowaniu projektów godzenia ich ze sobą, nawet ku mitologizowaniu takiej zgody. Ale są inni,...
Milczenie było moim domem
Anna Achmatowa (1889–1966) w jednym z wczesnych wierszy nazwała siebie muzą płaczu, niektórzy widzieli w niej carycę rosyjskiej poezji, natomiast komunistyczny aparatczyk Andriej Żdanow powiedział o niej: „ni to mniszka, ni to nierządnica”. To...
Milczenie roślin
Głębokie, mądre teksty niezwykle harmonijnie współgrają tu z piękną oprawą graficzną. Jej główny element stanowią nastrojowe fotografie. Idealny prezent, refleksyjna lektura dla wszystkich kochających Wisławę Szymborską i poezję najwyższych...
Mimo wszystko chwal tak bądź wdzięczny Poprzednie sezony Wiersze
Książka skomponowana przez Jana Burnatowskiego […] przynosi oryginalną interpretację jednego aspektu tej twórczości, wywiedzionego z frazy Horacego, która nabiera w wersji Szubera i w interpretacji krytycznoliterackiej nowych odcieni znaczeniowych....
Mistrz z Delft
Zbigniew Herbert (ur. 29 października 1924 we Lwowie, zm. 28 lipca 1998 w Warszawie) – polski poeta, eseista, dramatopisarz, autor słuchowisk; kawaler Orderu Orła Białego. Z wykształcenia ekonomista i prawnik. W czasie wojny był żołnierzem AK. Jako...
Mnie jest smutno z przyzwyczajenia
Nie chciałeś bym była słońcem Pozwól być choćby deszczem bo ja powietrzem dłużej być nie chcę „Gdy poezja brzmi, nabiera zupełnie innego wymiaru. Otwiera niedostępne ścieżki i sprawia, że obcowanie z pięknem staje się prostsze jak...
Modra Kaliope
Charakterystyczną cechą twórczości Arnolda Samsonowicza jest to, że nie zaspokajają go proste rozwiązania. Tu nie można mówić o poezji „na skróty”. Ona rzuca wyzwania, wprowadza niepokój umysłu, nadaje słowom niezwykłe alegoryczne barwy,...
Moich pór roku cztery...
"Moich pór roku cztery" to efekt tęsknoty za ukochana, rodzimą przyrodą i nostalgiczne nad nią zamyślenia z perspektywy przebywającej na obczyźnie, wrażliwej, polskiej duszy....?
Mój Zwierzyniec i jego genius loci
To niezwykły pamiętnik pisany językiem poezji. Autorka wraca do miejsc, w których spędzała dzieciństwo. Zwierzyniec – magiczne miasto-ogród – jest kanwą do opisu ludzi i przyrody. Jak w obrazach Chełmońskiego – świetnie uchwycona atmosfera...