A katecheza kartek łatwych do odrzucenia nie jest ani natrętna, ani sekciarska, ani natarczywa. Jest gestem, jest dopowiedzeniem, jest czekaniem, jest obecnością, jest podarowaniem, znanym od dziecka tekstem, głosem, znakiem, rzadko wykrzyknikiem, częściej...
...Większość tych wierszy powstała w bardzo trudnym okresie mojego życia, dlatego niosą adekwatny do danej chwili (nastroju) ładunek emocjonalny. Mam nadzieję, że zostaną pozytywnie przyjęte i znajdą szerokie grono odbiorców. Od Autora
i niby masz wiedzę że tam gdzie powietrze nie ma miejsca na ziemię ale tylko w te chwile dotlenione ich zgoda i sprawiedliwy podział przestrzeni święte są mocne i uzasadnione własna śmierć (również cudza skoro inni są tobą) jest porządkiem nic...
„Myślę, Bartku, że to Twoja najlepsza książka poetycka. Zwarta, wartka, przejmująca. Już na samym początku, w pierwszym wersie, stawiasz pytanie, które przydaje wielu tekstom nieoczekiwanego wydźwięku (potem takich pytań jest więcej): dlaczego...
Zbiór ponad czterdziestu wierszy, napisanych w latach 1979-1999, pełnych zadumy nad życiem i mijającym czasem.
Na swój najnowszy tom wierszy Marzanna Bogumiła Kielar kazała nam czekać 12 lat. Sensualne, soczyste i gęste frazy, którymi poetka opisuje naturę, mają niemal erotyczny charakter, przyciągają i hipnotyzują czytelnika. To poezja zmysłowa,...
W strukturze książki dochodzą do nas, jak w zwolnionym tempie, wstrząsy targające psychopolityczną rzeczywistością. Stawiane są niewygodne pytania o psychikę, cielesność, biologię i politykę. Czytelnik może tu obserwować ruch i przemianę...
„Na wpółświadomy. Powtarzając za sobą samym” to tomik wierszy autorstwa Maksymilana Brona, w którym każdy czytelnik odnajdzie utwory skłaniające do głębszych przemyśleń. Poruszają one bowiem tematykę egzystencjalną. Część z nich...
Janusz Krzysztof Waszak opowiada o miłości i wierze, które przejawiają się nie w podniosłych gestach, ale w zwykłych, codziennych sprawach. Choć całość tomiku utrzymana jest w pogodnym tonie, nie brak w nim poważnych pytań o najważniejsze...
Z lektury całości wychodzi się sytym, zregenerowanym i ubogaconym: Bouvier mistrzowsko łączy konfesję z obserwacją, po wirtuozersku także oswaja egzotyzm i orientalizm (oswaja, ale nie familiaryzuje – nie ma tu ani banałów sentymentalności,...