Waldemar Okoń

Jestem jak echo Rok 1983

To niezwykły, prowadzony na przestrzeni jednego roku dziennik poetycko-intelektualny, którego żywiołem jest retrospekcja ukazująca blaski i cienie czasów PRL-u. W zapiskach tych sięga Autor m.in. do lat dzieciństwa i wcześniejszych, doszukując się w z pozoru błahych, przypadkowych i zwyczajnych zdarzeniach istoty minionego czasu postrzeganej poprzez doświadczenia polskiego intelektualisty i pisarza ukształtowanego w drugiej połowie XX wieku. Mnemosyne – muza pamięci – spotyka się tu z Klio – muzą historii, a towarzysząca im Kaliope sprawia, że otrzymujemy prozę poetycką wysokiej próby.