Barbara Gruszka-Zych

Nie chciałam ci tego mówić

Barbara Gruszka-Zych – poetka, dziennikarka, krytyk literacki. Ostatnio wydała tomik Basiu wróciłem (2018). Jej zbiorek wierszy Szara jak wróbel (2012), wybitny krytyk Tomasz Burek umieścił wśród dziesięciu najważniejszych książek, które ukazały się w Polsce po 1989. Opublikowała też zbiory reportaży Mało obstawiony święty. Cztery reportaże z Bratem Albertem w tle i Zapisz jako..., oraz książki wspomnieniowe: Mój poeta o Czesławie Miłoszu, Takie piękne życie. Portret Wojciecha Kilara, a także wywiad-rzekę Życie rodzinne Zanussich. Rozmowy z Elżbietą i Krzysztofem. Jej wybory wierszy zostały wydane po litewsku i rosyjsku – w Kownie, Wilnie, Petersburgu. Od Redakcji Spis wierszy *** [zawsze myślę że ptak] ironia *** [te delikatne dłonie fale nieustannie] *** [idzie burza gdzieś w niebie] dotknięcie the moon *** [przez chwilę przyznajesz] *** [w ten dzień kwiaty zatrzymane w opadaniu] blisko *** [chodzę do kina żeby się całować] *** [mam na sobie coś od ciebie] the wall *** [morze jest opowieścią] Ty jesteś drobne Cieszyn łuki Sopot *** [te białe ryby twarzy niesie tamta woda] nocą *** [te koty rude ich cała rodzina] 1 września dzień przed wojną rozwalanie ustroju *** [zmieniają się pokoje w których mieszkamy] *** [nici w powietrzu nici w głowie] *** [Jezus nadjedzony] *** [nie przystąpiłam do Niego] *** [mały chłopiec uśmiecha się] babci Helenie Szkoc *** [dziś nie poszłaś do fryzjera] *** [jej głos jak żywy] *** [Danusiu jesteś piękna i przy tym zostańmy] wczoraj wieczorem *** [coraz bardziej podarci] *** [wiesz jak się całuje i ja wiem] *** [– często o pani myślę – powiedział] *** [siedzimy obok siebie] tylko tej jednej *** [chwila z wiatrem] św. Piotr in Galicantu *** [dwa groby puste] *** [koniec już bliski psy czują obcego] książki lektury *** [siedzisz nocą nikogo nie ma obok w pokoju] drobne na ulicach nie będzie widać ich śladów wszystko zmieniają chodniki kierunki dróg kiedyś prowadzących pod adresy ludzi którzy razem z nazwiskami pokładli się pod ziemię zostawiając tyle drobnych przedmiotów potrzebnych do życia drobne pieniądze w kieszeni drobne przewinienia drobne dobre uczynki drobne gwiazdy na niebie nocą wysypują się nad rozkopanym miastem i świecą w oczy szczelinom z których wychodzi prawda o ulicach kierunkach ludziach