Nina Majewska-Brown

Dwie twarze Życie prywatne morderców z Auschwitz

Ann ciężko jest odnaleźć się w nowej sytuacji, jej mąż jest esesmanem, więc ona z dziećmi przeprowadziła się do Auschwitz. Kobieta nie poznaje swojego męża, cały czas jest zmęczony i rozdrażniony. Ann przeczuwa, że negatywny wpływ na stan Hansa ma nieustanne przebywanie z tymi kryminalistami w pasiakach. Kobieta tak naprawdę nie ma pojęcia na czym polega praca jej ukochanego, natomiast jest pewna, że to bardzo ciężkie i wyczerpujące zajęcie. Kiedy esesmani kończyli pracę, jak gdyby nigdy nic wracali do swoich rodzin, oddawali się swoim pasjom, całkowicie odcinając się od tego, co działo się za obozowymi drutami. Zrzucali mundur i uprawiali różę czy zajmowali się hodowlą królików. O komfort esesmanów dbali więźniowie, bądź sterroryzowani mieszkańcy pobliskich wsi, którzy byli do tego zmuszani. Garściami czerpali z tego, co oferowało im to miejsce, bawili się w okolicznych kantynach, urzędowali w burdelach, zakochiwali się w tutejszych dziewczynach. Wielu z nich czuło się w Auschwitz na tyle dobrze, że nie chceli go opuszczać, co więcej niektórzy wracali do niego nawet po zakończeniu wojny.