Mariusz Niestrawski

III Dywizjon Lotniczy w obronie Lwowa w sierpniu 1920 roku

Podczas wojny polsko-bolszewickiej znaczone biało-czerwonymi szachownicami samoloty wielokrotnie zwracały na siebie uwagę wyższych dowódców frontowych. Świadectwem tego są liczne rozkazy pochwalne kierowane pod adresem poszczególnych formacji lotniczych, a także ich dowódców i niektórych oficerów. Zgrupowaniem lotniczym, które doczekało się szczególnie wielu ciepłych słów ze strony sztabów polskich związków operacyjnych był III. Dywizjon Lotniczy. Zwrócił on na siebie uwagę co najmniej dwukrotnie - po raz pierwszy na przełomie maja i czerwca 1920 roku, podczas walk z bolszewickimi pociągami pancernymi na Podolu, a po raz drugi w sierpniu 1920 roku, gdy zmagał się z 1. Armią Konną na przedpolach Lwowa. (Fragment Wstępu)