Marta Kolińska-Niemczak

Samotność to głębia bez dna

To nie tylko tytułowa „samotność” , ale i zaklinanie upływającego czasu. Wiersze osobiste, intymne, poświęcone najbliższym, zmarłemu bratu i mężowi i ta towarzysząca nadzieja, że „ciemność nocy” to jedynie fizyczne a nie duchowe zjawisko. Delikatna i prosta w swej wymowie liryka.